Çaresiz kalmıştı Leyla’da
Kavuşmak imkansızdı
İhtiyar, tatlı-sert yol gösterdi
Gir şu odaya Çağır Leyla’yı
Aklı almadı önce
Pek de inanmamıştı
Ama yapacak da başka bir şey yoktu
Çaresiz adam, çaresiz girdi odaya
Sayıkladı günler boyu, geceler boyu
Çıkmadan o odadan, çağırdı Leyla’yı
Kırk asırdır yandığı aşkı, daha kırk vakit dolmadan
İşte geliyordu
İşte görüyordu; Leyla kendisini çağıranı ararcasına geliyordu
Korktu genç adam
Anladı genç adam
Unuttu genç adam
Gidip sarıldı ihtiyarın eline
“İstersem olduğuna göre
Çağırırsam geldiğine göre
Bana aşkı öğret”
Dedi ki ihtiyar:
Bu kainat
Aşkına yaratıldı sevgilinin
Sen aşkı ne sandın?
Aşk
Öyle bir istemek ki
Kavuşmak mecbur kalsın..