Archive for the ‘ibret’ Category
sozun bittigi, sesin bogazda dugumlendigi an…
Posted in ibret on Ocak 12th, 2009
Filistinli bir anne ve oğlu.. Söylenecek çok sey var bu resimlerin altina.. Herkesin yorumunu kendine birakiyorum..
tarihten silinmeyen bazı izler..
Posted in ibret, kategorisiz on Kasım 13th, 2008
Behiçbey Istasyonun’da arızalanan banliyö trenine başka bir trenin
arkadan çarpması sonucu 31 kişi yanarak öldü. (9 Ocak 1979)
Keban Barajı yapımı devam ediyor. (10 Haziran 1973)
Ünlü halk ozanı Aşık Veysel Şatıroğlu, Sivas’ın Sivrialan
köyündeki hasta yatağında.. (19 Ocak 1973)
CHP Muş Milletvekili Ahmet Hamdi Çelebi, Meclis Genel Kurulunda ki
genel af oylamasına sedye ile getirilerek oy kullandı. (15 Mayıs 1974)
Italyan sinema sanatçısı Sophia Loren onuruna verilen resepsiyona
ses sanatçısı Zeki Müren de katıldı. (26 Nisan 1974)
Türk Silahlı Kuvvetleri, Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanlarından
oluşan Milli Güvenlik Konseyi marifeti ile yönetime el koydu. Sokağa
çıkma yasağı ilan edildi. (12 Eylül 1980)
amerikalılara sorulmuş sorular..
bu kadar da olmaz diceksiniz..
Bir kadinin aski
Bir kadinin Aski…
Karımı 1998′in sonbaharında kaybettim…
Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.
Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler,
“Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri” derdi..
Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardi
97′in bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim.
Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım.
Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece: “Biliyorum” dedi.
İzmir’e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim.
Fotoğraflarımıza bakıyordum yine… Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.
A.
R.
K.
A.
S.
I.
N.
Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım “Arkasına bak” yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım.
Hiçbir şey yoktu. Sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.İnanabiliyormusunuz, her birinin arkasından bir mektup çıktı!
Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.
1997′deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.
Ve içinden şu sözler çıktı:
” 14 Mart 1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı!
Söylemene gerek yok,biliyorum…”
2002′deyiz. Onu kaybedeli 4,aldatalı 5 yıl oluyor.
İçim acıyor şimdi.
Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor…