Unutma ki tek AŞK olduğum sensin aşık olduğum değil..
Karanlıkla süzülüyor içime yıkım, dur diyorum
Yıkılıyorum …

Uçurumları baş ucuma koyuyorum sonra,
Okşuyorum saçlarını rüzgarda
Sıcak ılık bir koku siniyor yüreğime
Gitme diyorum gitme ..
Düşüyorum …

Sonra beni soruyorlar bana tanımıyorum diyorum ..
Daha hiç karşılaşmadık..
Yazık bir çığlığın doğumu gibi ölüyorlar önce bir bir sonra hepsi …
Sonra bir uçurumlar kalıyor birde yıkımlar
Verilen her şey boşmuş gibi alınıyor önce bir bir sonra hepsi
Sonramı ..

Bir ben kalıyorum birde yalnızlık
Uçurumlar , yıkımlar ben ve yalnızlık
Zorlu bir savaşın unutulmuş cesetleri gibi yatıyoruz yan yana
Öpüşüyoruz , sevişiyoruz rahat
Her şey oyunun yasaklarına uygun bir günah oluyor
Tek umudumuzu göğe gelin ediyoruz telli kanlı düğün işte

Üşüyor saçların biliyorum
Dargınmısın …

Bu baharda mayısa bıraktığım gibimisin hala
Vurulmuş çocuk gibi büyüymemiş yüreğinde hüzün
Hala kaçıyormusun zamansız gözlerini bırakarak birilerinde
Hala ellerinden tutup sevgileri dipsiz kuyuya salıyormusun ağlayarak
Küçücük bir dokunuşla son sevilen olabiliyormusun
KENDİN KADAR AKLIMDASIN…

Hala öyle savruk bir gök
Hala öyle yatağını bulamamış bir mavi
Ve aşkını şaşırmış bir tanrı
Çoğalan sızısıyla mutlu bir yara
Öylemisin sarı saçlı yoldaşım Öyle bıraktığım gibimisin ?
Gerçeği yakmada hala ustamısın
Yoksa çırakmı yakarken yara alan
Saçlarıma dolanan aydınlığımsın
Somulaştıramadığım tek imgemsin şiirimde
Anlattıkça eksilen tek anlam
Hala bıraktığım gibimisin
Yoksa beni bıraktığın gibimi
Kaç mevsimsiz kar düştü benim toprağıma
Hala bıraktığım gibimisin?